Witryna Związku Polaków na Białorusi forum   archiwum   kontakt   home

    Niedawno stałem się posiadaczem Karty Polaka. Odczuwam z tego powodu ogromną satysfakcję oraz zadowolenie i nie widzę żadnych powodów, dla których miałbym się tego wstydzić czy ukrywać ten fakt.

    Od jakiegoś czasu jestem posiadaczem Karty Polaka i doprawdy jest mi trudno zrozumieć powody zamieszania wokół tej kwestii. Jeszcze przed jej wprowadzeniem władze białoruskie niejednokrotnie atakowały pomysł wprowadzenia takiego dokumentu. Po tym, jak Karta Polaka została wprowadzona w życie, polskie władze, a przede wszystkim placówki dyplomatyczne starają się unikać tego tematu jak ognia. Byłem ciekaw, co takiego niezwykłego jest w tej Karcie Polaka, że wzbudza tyle niezrozumiałych emocji, a cała otoczka żywcem wzięta z filmów szpiegowskich zdaje się jeszcze bardziej podkręcać atmosferę.

    Przypadki, kiedy do zwykłych ludzi, świeżo po otrzymaniu Karty Polaka zgłaszali się funkcjonariusze KGB są tak częste, że na pewno w swoim czasie MAGAZYN poświęci temu tematowi osobny artykuł. Jednak już dzisiaj, wobec nasilającej się tendencji, uważam za stosowne zabrać głos w tej sprawie.

    Jestem posiadaczem Karty Polaka, czuję się dumny z tego powodu - co jest w tym złego? Oczywiście - nic! Okazuje się jednak, że jest to wystarczający powód, żeby wzywać ludzi do KGB na przesłuchania, straszyć telefonicznie tych, co się będą stawiać, grożąc surowymi konsekwencjami, a po tym wymuszać na swoich ofiarach obietnicę nierozgłaszania.

    Być może jeszcze zbyt krótko jestem w posiadaniu Karty Polaka i dlatego nie mogę pojąć, czemu karty te, mimo że są wydawane po cichu, a nawet z jakimś takim poczuciem winy i tak pozostają tematem tabu dla większości polskich dyplomatów, przynajmniej na Białorusi. Władze polskie wiedzą, władze białoruskie wiedzą, obywatele Białorusi wiedzą, KGB też wie, więc w czym problem? W końcu otrzymanie Karty Polaka nie jest przestępstwem, bo nie narusza żadnych umów między Polską a Białorusią, i tylko przez nadinterpretację białoruskich służb - rzekome złe intencje strony polskiej - wszyscy my, posiadacze Karty Polaka, musimy cierpieć, chować się, nie pokazywać, nie przyznawać się? Co za bzdura!

    Białoruskie władze i służby specjalne mogą wysnuć multum teorii spiskowych na miejscu, więc nie ma co się dziwić, że Karta Polaka stała się dla nich łatwym obiektem do ataków. W moim mniemaniu, władze polskie wprowadzały ten dokument nie z myślą o tym, jak zaszkodzić swemu wschodniemu sąsiadowi, tylko z myślą o tym, jak wesprzeć swych Rodaków, którzy wolą losu mieszkają teraz w innych państwach. Zaznaczmy - nie tylko na Białorusi!

    Jeśli ktoś woli zgodnie z trendem obowiązującym w państwie Łukaszenki służalczo zginać kolana i nie poruszać tematu Karty Polaka, ponieważ jest to temat "drażliwy", no cóż - trudno. Ja natomiast uważam, że Karta Polaka jest jedynie powodem do radości i dumy z tego, że potwierdza oficjalnie twoją przynależność do narodu polskiego. To jest tak mało, ale dla kilku pokoleń Polaków, którzy po wojnie znaleźli się poza granicami kraju, i byli przez wiele lat faktycznie pozbawieni prawa do swojej narodowości, to jest bardzo dużo! Karta Polaka, może nie daje zbyt wielu korzyści, za to jest niewątpliwym powodem do dumy dla każdego jej posiadacza - Polaka ze Wschodu.

    Nigdy się nie kryłem ze swoją polskością, a po otrzymaniu Karty Polaka tym bardziej nie zamierzam grać w jakieś niezrozumiałe gierki. Jestem dumnym posiadaczem Karty Polaka i będę to podkreślał na każdym kroku, bez względu na to, co o tym myślą inni. Moja Karta Polaka jest powodem do dumy, mam nadzieję, że dla tych z Państwa, którzy ją posiadają - również.

Igor Bancer
Czerwiec 2009 r.